Curator calm

Si memor fui tui super stratum meum, in matutinis meditabor in te.

Deus, Deus meus, ad te de luce vigilo. Sitivit in te anima mea ; quam multipliciter tibi caro mea !

Quia exacuerunt ut gladium linguas suas ; intenderunt arcum rem amaram,

Psalmi 63

Exaudi, Deus, orationem meam cum deprecor ; a timore inimici eripe animam meam.

Quoniam melior est misericordia tua super vitas, labia mea laudabunt te.

Protexisti me a conventu malignantium, a multitudine operantium iniquitatem.

Adhæsit anima mea post te ; me suscepit dextera tua.

Nam et ipse Deus meus et salutaris meus ; susceptor meus, non movebor amplius.

Psalmi 62

tradentur in manus gladii : partes vulpium erunt.

Sperate in eo, omnis congregatio populi ; effundite coram illo corda vestra : Deus adjutor noster in æternum.

quia ipse Deus meus et salvator meus, adjutor meus, non emigrabo.

Verumtamen vani filii hominum, mendaces filii hominum in stateris, ut decipiant ipsi de vanitate in idipsum.

et tibi, Domine, misericordia : quia tu reddes unicuique juxta opera sua.

Verumtamen Deo subjecta esto, anima mea, quoniam ab ipso patientia mea :

Semel locutus est Deus ; duo hæc audivi : quia potestas Dei est,

Rex vero lætabitur in Deo ; laudabuntur omnes qui jurant in eo : quia obstructum est os loquentium iniqua.

In Deo salutare meum et gloria mea ; Deus auxilii mei, et spes mea in Deo est.

Sic benedicam te in vita mea, et in nomine tuo levabo manus meas.

Nolite sperare in iniquitate, et rapinas nolite concupiscere ; divitiæ si affluant, nolite cor apponere.

Quia fuisti adjutor meus, et in velamento alarum tuarum exsultabo.

Nonne Deo subjecta erit anima mea ? ab ipso enim salutare meum.

In terra deserta, et invia, et inaquosa, sic in sancto apparui tibi, ut viderem virtutem tuam et gloriam tuam.

Quousque irruitis in hominem ? interficitis universi vos, tamquam parieti inclinato et maceriæ depulsæ.

In finem. Psalmus David.

Moab olla spei meæ. In Idumæam extendam calceamentum meum : mihi alienigenæ subditi sunt.

nonne tu, Deus, qui repulisti nos ? et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris ?

A finibus terræ ad te clamavi, dum anxiaretur cor meum ; in petra exaltasti me. Deduxisti me,

In Deo faciemus virtutem ; et ipse ad nihilum deducet tribulantes nos.